Το γέρικο δέντρο

Μια εικόνα βυθισμένη ολόκληρη στο γαλάζιο.
Χρώμα σπάνιο.
Στη μέση ένα δέντρο
υψώθηκε, χοντρό.
Το δέντρο,
με το ένα χέρι ξεπροβοδίζει εκείνον που φεύγει,

με το άλλο κρατά εκείνον που έμεινε.
Το δέντρο δεν μπορεί να φύγει,
γι’ αυτό βλέπει κάθε αποχωρισμό.
Ξεπροβόδισε αμέτρητους,
αγκάλιασε αμέτρητους.
Να ξεπροβοδίζεις ό,τι φεύγει,
και να αγκαλιάζεις τη θλίψη που μένει.
Αυτό είναι
που έκανε τούτο το δέντρο μια ολόκληρη ζωή.

Ο χοντρός κορμός
είναι το πάχος εκείνων των χρόνων.