Artwork text
Μια εικόνα βυθισμένη ολόκληρη στο γαλάζιο.
Χρώμα σπάνιο.
Στη μέση ένα δέντρο
υψώθηκε, χοντρό.
Το δέντρο,
με το ένα χέρι ξεπροβοδίζει εκείνον που φεύγει,
με το άλλο κρατά εκείνον που έμεινε.
Το δέντρο δεν μπορεί να φύγει,
γι’ αυτό βλέπει κάθε αποχωρισμό.
Να ξεπροβοδίζεις ό,τι φεύγει,
και να αγκαλιάζεις τη θλίψη που μένει.
Ίσως αυτό είναι
που έκανε τούτο το δέντρο μια ολόκληρη ζωή.
Έργο 67 · «Θαλασσοταραχή» · 1983 · μέση περίοδος Τζέτζου ·
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.
ζωγράφοςΤζετζούΙαπωνίαΣεούλBiwon (Μυστικός Κήπος του Changdeokgung)νεότερη εποχήσύγχρονη εποχήτέχνηκαλές τέχνες