Ang Matandang Puno

Larawang lubog sa bughaw na liwanag
Bihirang kulay
Sa gitna, isang puno
Ang matipunong nakatayo
Ang puno
Sa isang kamay ay nagpapaalam sa umaalis
Sa isang kamay ay humahawak sa naiwan
Hindi makaaalis ang puno
Kaya minamasdan nito ang lahat ng paghihiwalay
Di-mabilang ang inihatid nito
at di-mabilang ang kinupkop.
Ang magpaalam sa umaalis
At kupkupin ang naiwang lungkot
Iyan ang gawaing
Buong buhay ginawa ng punong ito
Ang kapal ng katawan nito
ay kapal ng mga panahong iyon.