Pag-asa, Paninindigan, Kapayapaan at Pag-ibig

Nakalutang ang araw
Ngunit hindi maliwanag ang mundo
Ang dalawang tao sa kaliwa
Ay magkasandal na nakaupo
Ang kabayo ay tahimik na nagbabantay sa tabi
Isang tao sa gitna
Ang nagtataas ng dalawang bisig sa langit
Hindi ito kilos ng tuwa
Kundi kilos ng ayaw bumitaw sa pag-asa
Kahit sa loob ng madidilim na araw

Dumaraan ang uwak
Hindi tumitigil ang hangin
Ngunit ang tao
Hindi niya ibinababa ang mga bisig
Hanggang wakas
Ang pag-asa ay
Hindi ang paniniwala sa maliwanag na araw
Kundi ang pagtataas ng kamay sa langit
Kahit sa madilim na araw
Minamasdan ng mga tao at kabayo sa tabi
ang mga kamay na iyon.
May mga matang nakatingin,
kaya hindi bumababa ang mga kamay.