Ελπίδα, θέληση, ειρήνη και αγάπη

Ο ήλιος επιπλέει,
μα ο κόσμος δεν είναι φωτεινός.
Οι δυο άνθρωποι αριστερά κάθονται ακουμπισμένοι ο ένας στον άλλον,
και το άλογο φυλάει το πλάι τους δίχως λέξη.
Στη μέση,
ένας άνθρωπος σηκώνει τα δυο του χέρια στον ουρανό.
Δεν είναι χειρονομία χαράς.
Είναι η χειρονομία εκείνου
που δεν θέλει να αφήσει την ελπίδα,
ακόμη και μέσα στις σκοτεινές μέρες.
Το κοράκι περνά,
κι ο άνεμος δεν σταματά.
Μα ο άνθρωπος δεν κατεβάζει ποτέ τα χέρια του.
Η ελπίδα δεν είναι να πιστεύεις σε μια φωτεινή μέρα,
αλλά να σηκώνεις το χέρι στον ουρανό
ακόμη και σε μια σκοτεινή μέρα.

Οι άνθρωποι και το άλογο κοιτάζουν εκείνα τα χέρια.
Εκείνα τα βλέμματα
τα κρατούν ακόμη ψηλά.