Werktekst
is niet licht.
Links zitten twee mensen
tegen elkaar geleund.
Het paard
staat zwijgend naast hen.
In het midden
heft één mens
beide armen naar de hemel.
Het is geen gebaar
van jubel.
Het is het gebaar
van iemand die,
ook in een donkere geschiedenis,
de hoop
niet wil loslaten.
De kraai
gaat voorbij.
De wind
houdt niet op.
Maar de mens
laat tot het einde
zijn armen niet zakken.
Hoop
is niet geloven
in een heldere dag.
Misschien is het:
ook op een donkere dag
de handen
naar de hemel heffen.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.