ฝูงกาบนกำแพงหิน

บนกำแพงหิน
อีกามารวมกัน
สุสานหินตรงหน้าด้วย
หากมองนิ่ง ๆ
ก็เหมือนผู้คนคุดคู้นั่งอยู่
ไหล่ชนไหล่
ก้มศีรษะ
รวมเป็นก้อนเดียว
ไกลออกไปในทะเล
มีเรือลำหนึ่งลอยอยู่
นกบินได้
แต่คนที่กลายเป็นหิน
จากที่นั้นไปไม่ได้
หรือว่าเพราะรอนานเกินไป
คนจึงกลายเป็นหิน
หรือว่าผู้ที่เหลืออยู่
รอหนึ่งเดียวที่จากไป
พิงกันและกันจนแข็งเป็นเหมือนหลุมศพ
เรือไกล
การรอคอยอยู่บนบก
สุสานหินไม่ใช่หินตาย
แต่คือรูปของคนที่สูญเสียคำพูด
เพราะรอผู้ไม่กลับมา
หินวันนี้ก็ยัง
อยู่ที่เดิม