Hamu

Chini ya jioni ya rangi ya nyasi kavu mtu na farasi wameegemeana wakitazama mwisho wa upeo wa macho. Pumzi ndefu na mguno mfupi vinachanganyika katika hewa moja. Aliyekwenda ng'ambo ya upeo wa macho haonekani tena. Lakini kutokuonekana hakumaanishi kumbukumbu pia imetoweka. Mashua inayokwenda mbali inaunganisha hapa na kule, leo na milele. Hamu labda ni wakati wa ukimya ambapo unamsimamisha aliyeondoka ndani ya moyo na kumlinda pamoja. Kadiri jioni inavyokuwa bila maneno, ndivyo mtu huyo anavyokuwa wazi zaidi.