Artwork text
Farasi yule alikuwa pale daima. Kando ya ukuta wa mawe, karibu na
nyumba ya nyasi. Kana kwamba alikuwepo hata kabla sijazaliwa.
Tulipolima shamba alitembea bega kwa bega; mtoto alipolia aligeuza
kichwa na kutazama; mvua iliponyesha tulipumua chini ya paa moja.
Sikumkumbatia hata mara moja. Sikumwita kwa jina hata mara moja. Na
hata hivyo ni ajabu. Sikujua itauma kiasi hiki. Nilimwona kila siku kiasi
kwamba sikujua ninamwona. Alikuwa karibu kiasi kwamba sikujua yupo.
Ndiyo maana brashi inasimama ninapotaka kumchora. Nikimchora kwa
wazi — si farasi yule ninayemjua. Nisipomchora — itakuwa kana kwamba
hakuwepo katika dunia hii kamwe. Nilisita kwa muda mrefu na kumchora
kwa ukungu. Kana kwamba anazama ndani ya usuli. Si yupo kabisa, si
hayupo kabisa. Kiasi kile tu. Na ndivyo ilivyo sahihi. Kumbukumbu ina
ukolezi kama huo. Ulichokipenda zaidi ya vyote kinabaki kwa ukungu zaidi
ya vyote. Kilichokuwa kando yako muda mrefu zaidi kinapoteza mistari
yake kwanza. Sikumfuta. Farasi aliingia ndani yangu mwenyewe. Aliingia
ndani ya macho kwa kina kiasi kwamba haonekani tena vizuri. Sasa, kila
ninapopumua, farasi yule pia anapumua.
Key context
Byun Shi-Ji alikuwa mchoraji wa kisasa wa Korea aliyeiona Fūdo ya Jeju si kama mandhari ya nyuma, bali kama sharti la uwepo. Upweke, kusubiri, upepo na rangi ya nyasi kavu huunda usasa wa Kikorea wa kijumuiya-kienyeji, uliokita mizizi mahali na kufunguka kwa dunia.