Maannacht

De maan hief beide armen op
en bedekte haar ogen.
Ze kon het niet aanzien.
Beneden
steekt een kleine boot het zwarte water over.
Een dorre boom strekt zijn handen uit.
Tot het einde verlicht de maan
die nacht
met bedekte ogen.
Dat bedekken
is geen wegkijken.
Ze heeft zo lang gekeken
dat ze het niet meer kan aanzien.
Ook zonder kijken
verdwijnt het verdriet niet.
Toch heeft de maan
die nacht niet verlaten.