Jesień przy pawilonie Aeryeon

Nad brzegiem stawu stoi jeden pawilon. Jesienne drzewa noszą naraz zieleń, żółć i czerwień. Dach z dachówki tonie w gęstym cieniu, a woda stawu przyjmuje całe to światło — odwrócone. Obraz jest pełen kolorów. Jest czerwień. Jest zieleń. Jest żółć. Młody malarz znał przepych. Umiał go także malować. Ale później odłoży te liczne barwy, jedną po drugiej. Co zostaje, gdy odłoży się przepych? Odpowiedź jeszcze nie odbija się w tej wodzie. Ten obraz mówi tylko jedno. Tylko ten, kto potrafi coś odłożyć, naprawdę miał co odłożyć. Wiele lat później odpowiedź powróci jako jedna barwa suchej trawy.