Artwork text
Στην άκρη της λίμνης στέκεται ένα περίπτερο. Τα φθινοπωρινά δέντρα φορούν μαζί το
πράσινο, το κίτρινο και το κόκκινο.
Η κεραμοσκεπή βυθίζεται σε πυκνή σκιά, και το νερό της λίμνης δέχεται όλα εκείνα τα
χρώματα ανάποδα.
Στην εικόνα υπάρχουν πολλά χρώματα. Κόκκινο, πράσινο, κίτρινο.
Ο νεαρός ζωγράφος γνώριζε τη λαμπρότητα, και ήξερε να τη ζωγραφίζει.
Μα αργότερα αφήνει αυτά τα πολλά χρώματα ένα ένα.
Τι μένει αφού αφήσεις τη λαμπρότητα;
Εκείνη η απάντηση δεν έχει καθρεφτιστεί ακόμη σ’ αυτό το νερό.
Μόνο τούτος ο πίνακας λέει:
μόνο εκείνος που ξέρει να αφήνει είχε κάτι να αφήσει.
Έργο 37 · «Το παλάτι Τσανγκντόκ» · 1970 · περίοδος Σεούλ · Φουνγκτό
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.