Artwork text
Bir ağaç, gövdesini uzun uzun kaldırıp göğe yönelir.
Dimdik büyümüş bir ağaç değildir.
Rüzgâra uzun süre dayanmış, büküle büküle biçim almış bir ağaçtır.
O bükülmüş gövdenin ucundan iki kuş havalanır.
Kıra gömülmemek için.
Rüzgâra karışıp yitmemek için.
En tiz sesle öterler.
Yaşıyoruz, der gibi.
Buradayız, der gibi.
O ses göğün en uzak ucuna değsin diye.
Tiz ses, yok olmamak için kendi varlığını yukarı doğru iten sestir.
Gövde toprağa saplanmış, sürgün yerinde kalmış olsa da,
ses gövdeden ayrılıp boş güneşin olduğu yere kadar yükselebilir.
O kanat çırpışı ağaçtan kopmuş değildir.
Bükülmüş gövdenin bir ömür boyu içinde taşıdığı tek bir ses,
sonunda kanat bulmuştur.
Key context
Byun Shi-Ji, Jeju’nun Fūdo’sunu bir arka plan değil, varoluşun koşulu olarak resmeden modern ve çağdaş bir Koreli ressamdı. Yalnızlık, bekleyiş, rüzgâr ve kuru ot rengi, sanatında yerel ile evrenseli birleştiren glokal bir Kore modernizmi oluşturur.