Kıyı ile Midilli

Kıyıda biri oturur.
Gelmeyen birini çok uzun beklemiş gibidir.
Bedeni taş gibi katılaşmış, gönlü rüzgârda solup kuru ot yaprağı olmuştur.
Yanından geçen atla uzakta yüzen tekne bilir yalnız o bekleyişi.
Kuru ot yaprağı rengi doğanın rengi değildir.
Beklemekten yorulmuş canın zamanda bıraktığı renktir.