Ang Dalampasigan at ang Kabayo

Ang kabayo ay nanginginain ng damo, ang bata ay humahawak sa lupa.
Habang lumalapit ang loob, nababawasan ang salita.
Ang matagal nang kapiling, kahit hindi tinitingnan, ay alam na kapiling.
Karaniwang tanghaling-tapat na walang malaking pangyayari.
Panahong kahit hindi tawagin ay nasa tabi, kahit hindi tingnan ay kasama.
Ang katahimikang ito ang karaniwang araw ng Jeju.
Madalas dumating ang kaligayahan sa ganitong mukha.
Mukhang walang anumang nangyayari.