Η ακτή και το αλογάκι

Το άλογο βόσκει, το παιδί αγγίζει το χώμα. Όσο πιο κοντινή η σχέση, τόσο λιγοστεύουν τα λόγια. Η παλιά συντροφιά ξέρει πως είναι συντροφιά, ακόμη κι αν ο ένας δεν κοιτάζει τον άλλον. Ένα συνηθισμένο μεσημέρι δίχως μεγάλο συμβάν. Ώρα που είναι κάποιος δίπλα σου δίχως να τον καλείς, και μαζί σου δίχως να τον κοιτάζεις. Τούτη η γαλήνη είναι η καθημερινότητα του Τζέτζου. Η ευτυχία έρχεται συχνά μ’ αυτό το πρόσωπο. Το πρόσωπο όπου δεν συμβαίνει τίποτα.