Artwork text
Το άλογο βόσκει, το παιδί αγγίζει το χώμα.
Όσο πιο κοντινή η σχέση, τόσο λιγοστεύουν τα λόγια.
Η παλιά συντροφιά ξέρει πως είναι συντροφιά, ακόμη κι αν ο ένας δεν κοιτάζει τον άλλον.
Ένα συνηθισμένο μεσημέρι δίχως μεγάλο συμβάν.
Ώρα που είναι κάποιος δίπλα σου δίχως να τον καλείς, και μαζί σου δίχως να τον
κοιτάζεις.
Τούτη η γαλήνη είναι η καθημερινότητα του Τζέτζου.
Έργο 52 · «Η ακτή και το μικρόσωμο άλογο του Τζέτζου» · 1978 ·
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.
ζωγράφοςΤζετζούΙαπωνίαΣεούλBiwon (Μυστικός Κήπος του Changdeokgung)νεότερη εποχήσύγχρονη εποχήτέχνηκαλές τέχνες