Brzeg i kucyk

Koń skubie trawę. Dziecko dotyka ziemi. Im bliżej siebie są dwie istoty, tym mniej potrzeba słów. Dawna bliskość wie, że jest bliskością, nawet gdy jedno nie patrzy na drugie. Zwykłe południe. Bez wielkiego wydarzenia. Czas, w którym jest się obok, choć nikt nie woła. Czas, w którym jest się razem, choć nikt nie patrzy. Ta cisza jest codziennością Czedżu. Szczęście często przychodzi z taką twarzą. Z twarzą, na której nic się nie wydarza.