Pejzaż z wołem

Pośrodku pola stoi jeden dom kryty strzechą. Sosna stoi prosto i kładzie cień na dachu. Wół przed domem cicho czeka na człowieka. To nie jest pusty dom. To dom, w którym tylko na chwilę nie ma ludzi. Słońce jest jasne. Rozkłada promienie i oświetla dom. Bez odejścia. Bez pożegnania. Zwykłe południe zwykłego dnia. Gdy przeminą, właśnie za takimi dniami tęskni się najbardziej.