دریای ججو

بر تپه‌ای کوچک یک زندگیِ خانه‌وار کامل است.
خانه و درخت، اسب و توله‌سگ، و انسان.
انسان خم می‌شود تا کوچک‌ترین چیز را بپذیرد،
درخت به سوی خانه خم می‌شود،
اسب کنارشان علف می‌خورد.
همه‌چیز در تصویر اندکی خم شده
و به سوی یکدیگر است.
دورتر قایقی هنوز در دریاست،
اما این تپه جای گرمی است
که آن قایق به آن بازخواهد گشت.
بازگردنده به دهکده‌ای بزرگ نیاز ندارد.
یک تپه‌ی کوچک کافی است
که همه به سوی یکدیگر خم شده و منتظر باشند.