Η θάλασσα του Τζετζού

Πάνω σ’ έναν μικρό λοφίσκο υπάρχει ένα ολόκληρο νοικοκυριό. Σπίτι και δέντρο, άλογο και σκυλάκι, κι ένας άνθρωπος. Ο άνθρωπος λυγίζει τη μέση για να υποδεχτεί το πιο μικρό. Το δέντρο γέρνει προς το σπίτι, το άλογο δίπλα βόσκει. Όλα μέσα στην εικόνα γέρνουν λίγο, στραμμένα το ένα προς το άλλο. Μακριά ένα καΐκι είναι ακόμη στη θάλασσα. Μα τούτος ο λοφίσκος είναι ο ζεστός τόπος όπου θα επιστρέψει εκείνο το καΐκι. Αυτός που επιστρέφει δεν χρειάζεται ένα μεγάλο χωριό. Χρειάζεται έναν μικρό λόφο όπου τον περιμένουν έτσι, γερμένοι ο ένας προς τον άλλον.