Artwork text
Ξαπλώνω στη γη και αφήνω κάτω όλα τα βάρη.
Και τον κόπο των ημερών που έζησα, και τη μεταμέλεια για τον δρόμο που διάλεξα
λάθος.
Ένα κοράκι με κοιτάζει ήσυχα από ψηλά.
Στα μαύρα του μάτια δεν υπάρχει ούτε κρίση ούτε ερώτηση.
Ο κόσμος με ρωτά ξανά και ξανά ποιος είμαι, μα το κοράκι δεν ρωτά.
Μόνο μένει δίπλα μου και με κάνει να μην είμαι μόνος.
Αν κοιτάξω για ώρα, μοιάζω με το κοράκι, και το κοράκι μοιάζει μ’ εμένα.
Πάνω στην ίδια γη κοιτάζουμε τον ίδιο ουρανό.
Κι αν δύει ο ήλιος, η καρδιά ελαφραίνει λίγο.
Το να γνωρίζει ο καθένας τη μοναξιά του άλλου δίχως λόγια —
αυτός είναι ο διάλογος του κορακιού κι εμένα.
Έργο 61 · «Άδειο σπίτι αριστερά, άδειο σπίτι δεξιά» · 1997 · όψιμη
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.