Picha ya Mwenyewe

Uso mchanga unaelea mbele ya usuli wa giza. Nywele zilizochanwa nyuma, suti nyeusi, tai iliyopinda kidogo. Macho hayatazami mbele moja kwa moja. Yanatazama kitu, lakini yanaelekea mahali pa mbali pasipo hapa. Ndani ya macho hayo kuna ndoto ambayo bado haijasemwa na huzuni ya siku za ujana, pamoja. Midomo imefungwa sana, lakini ndani yake yamejificha maneno mengi yanayopaswa kuchorwa. Katika nchi ya kigeni anautazama kimya uso wake mwenyewe. Kati ya mahali alipotoka na mahali ambapo bado hajafika, anajisimamisha kwa brashi. Alichokichora si sura ya siku za ujana. Ni uso wa kwanza wa kuwepo kwake — kuwepo kulikotupwa peke yake ndani ya ulimwengu. Hamu ilianza tayari — katika mtazamo ule uliogeuzwa kando. Wakati huo hakujua kwamba siku za mbali uso huu ungekuwa wa mzee aliyesimama peke yake uwandani patupu. Macho tu yalikuwa tayari yanatazama huko mbali.