Өөрийн хөрөг

Бүдэг дэвсгэрийн өмнө нэг залуу царай тодорно. Шүүрдэн самнасан үс, хар костюм, жаахан хазгай зангиа. Нүд нь урагшаа харахгүй. Юмыг ширтэж байгаа атлаа энд биш, алс руу чиглэнэ. Тэр нүдэнд хараахан хэлээгүй мөрөөдөл, залуу насны уй хоёул бий. Уруул нь чанга аниастай ч, дотор нь хожим зургаар хэлэх ёстой олон үг нуугдаж байна. Харь газар тэр өөрийн царайг чимээгүй ажиглана. Орхиж ирсэн газар ба хараахан хүрээгүй газрын хооронд, тэр бийрээр өөрийгөө босгоно. Түүний зурсан нь залуу насны төрх биш. Ертөнцөд ганцаараа хаягдсан өөрийн оршихуйн анхны царай юм. Санагалзал тэр хазайсан харцан дотор аль хэдийн эхэлжээ. Тэр царай хожмын нэг өдөр эзгүй талд ганцаараа зогсох өвгөн болно гэдгийг тэр үед тэр мэдээгүй. Харин нүд нь аль хэдийн тэр алсыг харж байв.