Artwork text
سه کودک
که در یک آشیانه بالیدهاند
هر یک به سوی آسمانِ خود
پرواز میکنند.
پدر در خانه میماند
و به آن بالها مینگرد.
سرافراز است،
و اندکی تنها.
نقاشی که یک عمر رفتن را کشید،
این بار
رفتنِ فرزندان را کشید.
به امید آنکه
این رفتن دستکم دردناک نباشد.
پرواز کردن
یعنی خوب پرورده شدن.
بر آسمانِ به رنگ علف خشک،
سه پرنده.
بزرگترین آرامشی است
که پدر بر جای گذاشت.
Key context
بیون شیجی نقاش مدرن و معاصر کرهای بود که فودوی ججو را نه پسزمینه، بلکه شرط هستی میدانست. تنهایی، انتظار، باد و رنگ علف خشک در هنر او مدرنیسمی کرهای و گلوکال میسازند که در مکان ریشه دارد و به جهان گشوده است.
نقاشججوژاپنسئولبیوون (باغ مخفی چانگدوکگونگ)دوران مدرندوران معاصرهنرهنرهای تجسمی
