Artwork text
ที่ปลายเนินต่ำ ม้าตัวหนึ่งคุดคู้ยืนเป็นเงาดำ
ที่นี่ไม่มีเหตุการณ์พิเศษ เพียงแสงสีหนึ่งย้อมเนิน ทะเล และฟ้าพร้อมกัน
สำหรับบยอนชีจี สีนี้ไม่ใช่เพียงสีสำหรับวาดภาพ
การป้ายสีหญ้าแห้งนี้ ก็คือการเรียกเชจูมา ทุกครั้งที่พู่กันแตะภาพ แดดและลมของแผ่นดินนั้นก็ตามมาด้วย
ม้าที่ปลายหน้าผา และทะเลเบื้องล่าง ต่างหายใจฟูโดเดียวกันในสีเดียวกัน
สีนี้ไม่ได้คลุมทับทิวทัศน์ แต่เผยฟูโดออกมา
สีนี้ก็คือแผ่นดินนี้เอง
เหตุที่เขาไม่เคยจากสีเดียวไปตลอดชีวิตอยู่ตรงนี้ การเปลี่ยนสี สำหรับเขา คือการทิ้งที่ของตนไป
Key context
พยอน ชี-จี เป็นจิตรกรเกาหลีสมัยใหม่และร่วมสมัย ผู้มองภูมิภาวะ Fūdo ของเชจูไม่ใช่ฉากหลัง แต่เป็นเงื่อนไขของการดำรงอยู่ ความโดดเดี่ยว การรอคอย ลม และสีของหญ้าแห้ง ก่อรูปเป็นสมัยใหม่นิยมเกาหลีแบบท้องถิ่น-สากลที่หยั่งรากในสถานที่และเปิดสู่โลก
จิตรกรเชจูญี่ปุ่นโซลบีวอน (สวนลับชางด็อกกุง)ยุคสมัยใหม่ยุคร่วมสมัยศิลปะวิจิตรศิลป์