Artwork text
Ο άνεμος πρώτος ξαπλώνει τη γη.
Το δέντρο γέρνει,
το άλογο ορθώνει το σώμα του.
Κι ο γέροντας, μ’ ένα μπαστούνι,
πατά τη γη από τη δική του πλευρά.
Όλα τρέμουν.
Μα κανείς δεν υποχωρεί.
Κι όταν περάσει ο άνεμος, μένει η στάση που άντεξε.
Έργο 17 · «Θύελλα και κύμα» · 1988 · μέση περίοδος Τζέτζου ·
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.
ζωγράφοςΤζετζούΙαπωνίαΣεούλBiwon (Μυστικός Κήπος του Changdeokgung)νεότερη εποχήσύγχρονη εποχήτέχνηκαλές τέχνες