Artwork text
باد نخست
زمین را میخواباند.
درخت خم میشود،
اسب تن راست میکند،
پیرمرد با یک عصا
بر سهمِ خود از زمین پا میگذارد.
همه میلرزند.
اما هیچکس
پس نمینشیند.
باد میگذرد.
حالتِ تابآورده میماند.
پس از گذشتنِ یک عمر نیز
آنچه میماند
حالتِ ایستادنِ
آن انسان است.
Key context
بیون شیجی نقاش مدرن و معاصر کرهای بود که فودوی ججو را نه پسزمینه، بلکه شرط هستی میدانست. تنهایی، انتظار، باد و رنگ علف خشک در هنر او مدرنیسمی کرهای و گلوکال میسازند که در مکان ریشه دارد و به جهان گشوده است.
نقاشججوژاپنسئولبیوون (باغ مخفی چانگدوکگونگ)دوران مدرندوران معاصرهنرهنرهای تجسمی
