باد

باد نخست
زمین را می‌خواباند.
درخت خم می‌شود،
اسب تن راست می‌کند،
پیرمرد با یک عصا
بر سهمِ خود از زمین پا می‌گذارد.
همه می‌لرزند.
اما هیچ‌کس
پس نمی‌نشیند.
باد می‌گذرد.
حالتِ تاب‌آورده می‌ماند.
پس از گذشتنِ یک عمر نیز
آنچه می‌ماند
حالتِ ایستادنِ
آن انسان است.